Pepparkakor – jak popisowo spierniczyć pierniczki
Skandynawski Czwartek #33

To miał być tradycyjny przepis na pyszne szwedzkie pierniczki pepparkakor. Było tak blisko!


Lubimy pokazywać się z jak najlepszej strony. Jeśli nie wszyscy, to większość z nas. Blogi aż kipią od cieszących oko sielankowych obrazków z życia i urzekających stylizacji. W końcu po to się staramy – aby pomagać, uczyć, inspirować, dzielić się efektami naszej pracy.

Czasem może to dawać złudne wrażenie, że wszystko nam się udaje. Nic się nie przypala, nasze dzieci nie płaczą, a za kanapą wcale nie mamy kotów kurzu sprzed pół roku.

Po co chwalić się czymś, co się nie udało? Choćby po to, żeby pokazać, że u nas też jest NORMALNIE. Prawda jest prosta i cuchnąca spalenizną: tak gotuje większość normalnych ludzi na świecie

Warto zejść z tego wirtualnego piedestału, który mniej lub bardziej świadomie sobie budujemy, eksponując sukcesy (i ukrywając porażki) na pięknych fotografiach. Dotyczy to zarówno blogerów, jak i wszystkich osób prywatnych, które wrzucają do mediów społecznościowych swoje migawki z życia.

Dzisiejszy wpis będzie właśnie takim przebłyskiem rzeczywistości Z dedykacją dla tych, którzy sądzą, że blogi są na maksa oderwane od prawdziwego życia, a blogerkom wszystko się udaje. Otóż nie, w każdym razie na pewno nie mnie. Jedynym wypiekiem, który zawsze mi wychodzi jest beza (klik: tort Pavlova z porzeczkami i solonym karmelem), a i do tego doszłam po latach, przez krew, pot i łzy.

Poza tym porażka (kulinarna i nie tylko) może okazać się pożyteczna. Tu najlepiej przyjrzeć się dzieciom. Czego możemy nauczyć się w ich towarzystwie? Robienia dobrej miny do złej gry. Obracania klęski w żart. Bycia dla nich takim wytrwałym master of disaster. Czyli gościem lub gościówą zawsze zwartym i gotowym do ratowania z opresji, do przyjmowania niepowodzeń na klatę, do nauki dystansu. A także do rezygnacji z perfekcjonizmu i czerpania radości z samego procesu, a nie jego efektów – jakże często niezadowalających


Mąka we włosach – niepodważalny dowód kulinarnej pasji.


Pepparkakor to tradycyjne szwedzkie pierniczki świąteczne. Cieniutkie, kruche i chrupiące, o charakterystycznym smaku korzennych przypraw. Możecie je dostać w sieci IKEA.

Wspólne pieczenie i ozdabianie pierniczków jest już naszą rodzinną tradycją (zaczynaliśmy kiedy Potomek miał 2,5 roku: pierniczymy w 2014).

W tym roku postanowiłam wypróbować przepis z książki „Skandynawia od kuchni”, którą pokazywałam Wam tutaj. Receptura na bogato – zawierała dwukrotnie więcej masła niż pozostałe przepisy na pepparkakor, które znalazłam w sieci. Kilka godzin mieszania, zagniatania oraz chłodzenia ciasta w lodówce, a następnie wycinania foremkami misternych kształtów.

Nic nie zapowiadało tragedii…










Co poszło nie tak? Gdy wstawiliśmy do piekarnika dwie blachy pierniczków, wszystko rozpłynęło się w iście spektakularny sposób. Zamiast kilkudziesięciu uroczych szwedzkich pierniczków, dostaliśmy dwa wielkie, niewyględne i twarde jak kamień krowie placki!!!

A było tak blisko!





Nasze pepparkakor wyglądają tak żenująco, że aż zabawnie Syn skwitował tę klęskę w swoim unikalnym stylu:

– Wyszła niezła skamielina!

W dzieciach cudowne jest to, że nic ich nie zraża. Romek pękał ze śmiechu obserwując to dzieło zniszczenia przez szybę piekarnika. Autentycznie cieszył się, że wyszedł nam taki „wieeejki pieeejnik” Oczywiście zjadł go ze smakiem, odłamując wielkie kawały.

Gdzie popełniłam błąd? Prawdopodobnie poszło o proporcje – za dużo masła w stosunku do pozostałych składników. Dlatego dziś nie podzielę się z Wami przepisem. Nie róbcie tego w domu! ;) Lepiej skorzystajcie z przepisu na pepparkakor z bloga Moje wypieki. Te przepisy ZAWSZE wychodzą mi tak jak powinny

Pochwalicie się swoimi kulinarnymi porażkami?

Trzymajcie się!
.Renia-podpis
.

Poprzedni wpis
Następny wpis

Miłośniczka drapania po pleckach. Matka, która odpuściła. Zamiast rodzicielskiej spiny i perfekcjonizmu woli święty spokój, puzzle, skakanie po kałużach i książki Astrid Lindgren. Mieszka w Warszawie, ale pisze o Skandynawii, którą kocha, lubi, szanuje… i odwiedza kiedy tylko ma okazję. Szczęśliwa żona mężczyzny z dalekiej północy. Rozpieszcza na potęgę – głównie siebie i męża… a dzieci tylko od czasu do czasu :)

  • Jako takich wpisów nie mam na blogu, ale zdarzało mi się wrzucać fotki z backstage na insta albo fejsika Powiem Ci szczerze, że ja do tych skandynawskich wypieków też nie mam ręki. Raz próbowałam zrobić na święta ich sztandarowe marcepanowe ciacho- kransekake. Zęby można było połamać po upieczeniu

    Ściskam świątecznie!

    p.s. Cudo fotki

    • Wydaje mi się, że to przepisy ze „Skandynawii od kuchni” są jakieś niedopracowane. Teraz będę testować przepisy ze „Wszystkich smaków Skandynawii”. Autorem jest współzałożyciel najlepszej restauracji na świecie, więc pokładam w tej książce wielkie nadzieje
      Ściskam noworocznie! :*

  • Super fotki! A pierniki… fajna odmiana od oglądania tych wszystkich perfekcyjnych

  • Reakcja dziecka bezcenna Niesamowita jest w dzieciach ta radość i pozytywne nastawienie nawet do tak spektakularnej kulinarnej porażki Radosnych Swiat dla całej twojej rodziny

  • U nas w tym roku pierniki z przepisu @milkii, szkoda tylko, że bez przyprawy piwrnikowej bo maz nie znalazł 😂😂😂 wyszły bardziej ciasteczka imbirowe. Pierwsze cienkie i spalone,kolejne grube i miękkie, ale za to smaczne 😂 Zuza cieszyła się z przygotowań najbardziej. Maz skwitował: da się filtry na IG i będzie spoko 😉 https://uploads.disquscdn.com/images/e0e41a1ea8b6f6447a07709161746dd1e465b8a191c05e8fb6070cf76e243c57.jpg

  • Jejku, mój F. płakał by rzewnymi łzami w takiej sytuacji

    Odbiegając od tematu: Renia, ja cię kręcę, jaka Ty jesteś przepiękna! co tam pierniki!
    I te dzieci piękne takie, skóra zdarta z Ciebie!

    • O rajuśku, dawno nie zaglądałam do Disqus, a tu takie miłe słowa Dziękuję, kochana!
      Szczęścia w 2017!

  • e-milka

    Dzieki za ten wpis Ogolnie dobrze sobie radze w k

    • Paradoksalnie najlepiej wychodzą mi wszelkie bezy i biszkopty z kremem, drożdżowe też jako tako. Natomiast te pozornie „łatwe wypieki”, jak pierniczki, kruche spody i ciasteczka są w moim wykonaniu baaardzo dalekie od ideału

  • Moje pierwsze podejście do pierników skończyło się grubymi krążkami, które nie zmiękły przez 3 miesiące. Dzieci mają do tego najlepsze podejście – my też śmiejmy się z naszych kulinarnych porażek.

    • Nie chcę na nikogo zwalać, ale odkąd w mojej kuchni kręcą się mali „pomocnicy”, to mam na koncie coraz więcej tych kulinarnych porażek Ale grunt to dystans i poczucie humoru!

      • Haha, i wszystko jasne. Twoje dzieci wydzielają pole elektromagnetyczne, które rozregulowuje Twój piekarnik.

Inline
Inline